Pocahontas 2:Journey to the New World (1998) 23.976 fps OCR runtime 01:13:09
ข้างใน
จับตัวเขา
หายไปแล้ว ค้นให้ทั่วห้อง
เฮ้ มีปาร์ตี้เหรอ ฉันได้รับเชิญมั้ย
จอห์น สมิธ ในนามของพระราชา
คุณถูกจับกุมฐานก่อการกบฏ ในเจมส์ทาวน์
กบฏ นายคงต้องไปตามจับแร็ทคลิฟ
เขาโดดออกหน้าต่างไปแล้ว
อย่าปล่อยเขาหนีไปได้
ตามจับตัวเขามา
ขอบใจที่แวะมานะ
มีใครอยากตามเขาลงไปอีกมั้ย
สกัดหน้าเขาไว้
ฉันต้อนมันอยู่ล่ะ
โว้ว มันโดด
พระราชาทรงเชื่อเรื่อง...ที่ฉันเล่า
น่าเสียดาย
ถึงไงฉันก็ยังอยากเห็นแก ถูกแขวนคอมากกว่านะ
กระหม่อมทำสุดความสามารถแล้ว เพื่อช่วยเขา
และนั่นล่ะ คือฉากการตาย ของจอห์น สมิธ
ข้าต้องการตัวเขา...เป็นๆ
กระหม่อมก็เช่นกัน
แต่ฝ่าบาทคงไม่ต้องการ ให้ตัวเขามายืนยัน
สิ่งที่กระหม่อมทูลหรอกนะ
เราต้องคอยให้จอห์น รอล์ฟกลับมา พร้อมกับหัวหน้าเผ่าอินเดียนแดงเพคะ
หัวหน้าเผ่านั้นดีแต่จะ ทูลเรื่องเท็จเพิ่มขึ้น
สงครามคือทางออกเดียว
งั้นก็ดีแร็ทคลิฟ เตรียมกองทัพเรือของเจ้าไว้
แต่เราก็จะรอการกลับมา ของจอห์น รอล์ฟ และหัวหน้าอินเดียนแดง
จอห์น สมิธ
เวลาผ่านไปเนิ่นนานแล้ว ตั้งแต่มีข่าวการตาย ของจอห์น สมิธ
บางทีเธอน่าจะทำใจ ลืมเรื่องนี้ได้แล้วนะ
ฉันรู้เธอพูดถูก เพียงแต่มันยากที่จะบอกลา
โลกดูอ้างว้าง
ทุกอย่างหงอยเหงา
ดูเหล่าต้นไม้ สู้ทนลมหนาว ที่พรายพัดผ่าน
นกกาโผผิน ย้ายถิ่นทิ้งฐาน
เหล่าหมีหายไปหลับใหลเนิ่นนาน
ไม่พบ ไม่พานใครๆ
เหล่าสัตว์มีชีวิตไปตาม
กระแสล้วนแน่ใจ
ตัวเราเองย่อมมี
ทางไปดังดวงใจ
คอยใฝ่หา
จากนี้เรา จะเลือกทางใด
คำตอบในดวงใจ
มากมายเหลือคณา
ต้องมีสักทาง
ให้ใจฉันนั้นเสาะหา
แล้วทางไหนเล่า
เราจะมุ่งหน้า
ต่อไป
โลกเปลี่ยนหมุนผัน ฉันเองไม่เว้น
ได้เลือก ได้เห็น ได้เคยเอ่ยคำ อำลาร้างไกล
เส้นทางของฉันจะจบยังไง
ก็ตัวฉันเองเป็นคนเลือกไป
เป็นได้ทั้งร้ายและดี
สิ่งต่างๆ ที่เคยเจอมา
ไม่เหมือนใจสักที
ควรจะลองเปลี่ยนแปลง
ชีวีที่เคยมี
เคยผ่านมา
จากนี้เรา จะเลือกทางใด
คำตอบในดวงใจ มากมายเหลือคณา
ต้องมีสักทาง
ให้ใจฉันนั้นเสาะหา
ฉันจะเลือกไป
แห่งใดกันหนา
จาก
นี้
- ชิปอะฮ้อย - เรือกำลังมา
เรือใกล้เข้ามาแล้ว
เร็วๆ เข้า
รอด้วย
- ช่วยกันเปิดประตู - เปิดประตู
ทุกคนเรียงแถวช่วยกัน โยนเชือกไปเลย
- ออกแรงกันให้เต็มที่ - ทุกคนช่วยกัน
ประจำที่
ทั้งหมดตรง
เจ้าพวก...ป่าเถื่อนโสโครก
โว้วไอ้หนู นิ่งๆ สิ โว้ว
โว้วเย็นไว้
นางคนเถื่อนสารเลว
ไม่ เดี๋ยว
- เดี๋ยว - ลดอาวุธลง
ไม่เป็นไรแล้วล่ะ ผมจัดการให้แล้ว
ผู้อพยพต้องรู้ว่าพวกเขา ไว้วางใจพวกเราได้
ท่านไม่ควรเข้ามายุ่งเกี่ยว
ขอโทษเถอะนะ
- ก็ได้ ข้ายกให้ - ผมพยายามจะช่วยนะ
ข้าไม่ได้ขอให้ท่านช่วย
คุณก็ไม่ได้ขอบคุณเลยสักคำ
จรรยามารยาท หายไปไหนซะหมด
ท่านเป็นคนใหม่ที่นี่ ท่านเองก็คงยังไม่มีเหมือนกัน
ผู้หญิง
ฉันกลัวพวกอินเดียนแดง จะก่อสงคราม
โพคาฮอนทัส คงไม่ยอมให้เกิดเรื่องอย่างนั้น
โพคาฮอนทัสเหรอ
จอห์น รอล์ฟ ม้าของคุณครับ
มาแล้วนะ ขอบใจ
ถึงเวลาที่ฉันต้องไปพบ หัวหน้าโพคาฮอนทัสแล้ว
ท่านหัวหน้าเผ่า
ผมคือจอห์น รอล์ฟ
ตามธรรมเนียมของเรา...
- สบายดีเหรอ - ปล่อยเขาเข้ามา
ตามธรรมเนียม ของสหราชอาณาจักร
ผมขอมอบม้าตัวนี้ เป็นของกำนัล
แด่ผู้ยิ่งใหญ่ โพคาฮอนทัส
ลูกพ่อ
- เธอเหรอ - ม้าตัวนี้เป็นของเจ้า
ไม่ เอ่อ ขอโทษที ผมผิดเอง
- ม้าตัวนี้ ตั้งใจให้กับ... - "โพคาฮอนทัส" กษัตริย์ของเจ้าพูด
- หรือเจ้าจะว่าเขาพูดผิด - ไม่ เอ่อ ไม่มีซะล่ะ
เพียงแต่ว่า คือว่าๆ
ไม่ นี่ก็ นี่ก็ไม่เป็นไรนะ
เยี่ยมมากรอล์ฟ
ผมเชื่อว่าเราจะมั่งคั่งด้วยกัน ในแผ่นดินนี้
ภายใต้กฎหมาย ของราชาคิงเจมส์
เพื่อความไว้เนื้อเชื่อใจ ผมอยากให้ท่านกลับไปพร้อมผม
เพื่อเข้าพบกษัตริย์ของผม
ข้าไม่ต้องการแผ่นดิน ของหัวหน้าคนขาว
เขาต้องการแผ่นดินข้า
ทำไมเขาไม่เป็นฝ่าย ข้ามน้ำทะเลมาพบข้าล่ะ
เกรงว่ามันจะทำไม่ได้ ท่านหัวหน้าเผ่าผู้ยิ่งใหญ่
เผ่าพันธุ์พวกเจ้ามันป่าเถื่อน มันต้องการฮุบแผ่นดินของเรา
- พวกมันจะทำลายความศักดิ์สิทธิ์... - เขาต้องการเช่นนั้นจริงรึ
เจ้าเองก็ไม่รู้
ท่านพ่อ ต้องมีใครไปสักคน
เจ้าก็พูดด้วยลิ้นลมของพวกคนขาว
เจ้าเป็นพวกเดียวกับมัน เจ้าก็น่าจะเป็นคนไป
ไม่ นี่เป็นเรื่องพิธีทางการทูต
เธอรับหน้าที่นี้ไม่ไหวหรอก
- ลูกจะไปค่ะ - ลูกพ่อ
พ่อคะได้โปรด ลูกทำได้ค่ะ
เจ้าช่างมีจิตวิญญาณ เหมือนแม่ของเจ้า
- งั้นก็ได้ ข้าตกลงตามนี้ - แต่...
ตกลง
ท่านย่าต้นหลิว ข้ามีเรื่องอยากจะปรึกษาด้วย
นั่นโพคาฮอนทัสของข้าหรือ
ทำไม มีเรื่องอะไรหรือหนูน้อย
เจ้ากังวลเรื่อง ข้ามน้ำข้ามทะเลไปงั้นรึ
ถ้าข้าสร้างสันติไม่ได้
ถ้าฟ้าลิขิตให้ข้าล้มเหลว ถ้าข้าทำให้ยิ่งแย่
- ถ้า... - หรือถ้าพวกเขาไม่ฟังข้า
ถ้าท้องฟ้าลุกเป็นเพลิง และจมูกเจ้าหลุดออกมางั้นหรือ
เมื่อนานมาแล้ว ข้าเคยบอกให้เจ้าฟัง เสียงเพรียกจากหัวใจตนเอง
นี่ถึงเวลาที่เจ้า จะฟังหัวใจตัวเองแล้ว
แต่วิญญาณศักดิ์สิทธิ์รอบกายข้า
ช่วยได้ แต่มีเพียงวิญญาณ ภายในกาย ที่นำทางเจ้าได้
จงฟังวิญญาณภายในกายเจ้า
ฟังวิญญาณภายในกายข้า
ท่านย่าต้นหลิว มันไม่ได้ผลเลย
ท่านย่าต้นหลิว
ค่อยๆ นะไอ้หนุ่ม
เอาล่ะ ไปกันเลย มาทางนี้
ค่อยๆ นะ ใครอยู่กาบขวา
ข้าเคารพคำสัตย์สาบาน ไม่ทำลายสันติที่มีต่อคนขาว
แต่เราควรต้องรู้กำลังของพวกเขา
บากท่อนไม้นี้ 1 ครั้ง สำหรับคนขาว 1 คนที่เจ้าได้เห็น
ฝากดูแลลูกสาวข้าด้วยนะ
คราวนี้ฉันพาแกไปด้วยไม่ได้
อยู่ห่างๆ ที่อันตราย คอยดูเพื่อนๆ ให้ดีล่ะ
อย่าลืม แผ่นดิน...ของ...เรา
เธอจะอยู่กับฉันเสมอ
เดี๋ยว นี่ใครกัน
เขาคืออูต้ามาโต้มัคกิ้น
เดี๋ยว อูต้ามัค อูต้ามัค
เขาจะไปกับเราเหรอ คุณจะไปกับเราเหรอ
ฉันถามว่านาย ฮัลโหล ได้ยินฉันมั้ย
เขา...เขาได้ยินผมมั้ย
แน่นอน เป็นความคิดที่ดีใช่มั้ย
ก็ได้ วิเศษมาก
เอาล่ะจัดการถอนสมอ
ดึงสมอขึ้นจากน้ำ
- เอาใบเรือขึ้นได้แล้ว - ครับผม
อันนา ท่านพ่อ
เหล้ารัม
ก็แน่ล่ะสิ ถูดาดฟ้าเรือๆ
วันๆ ไม่ทำอะไร เอาแต่ถูดาดฟ้า
ไม่รู้จะถูให้ได้อะไร ไม่เห็นสกปรกเลย
จะถูไปทำไม มันก็สะอาดดีอยู่แล้ว
ไม่เห็นจะมี ดินทรายอะไรเลย
ฉันเบื่อเช็ดถูดาดฟ้าชิบเผง เบื่อจนจะอ้วก
มีใครเห็นมั้ยเนี่ยว่า ฉันกำลังถูพื้นอยู่เนี่ย
เฮ้ นั่นเสียงอะไรกันน่ะ อะไรน่ะ
จับมันซิ นั่นแหละ
มีโก้ แกมาทำอะไรอยู่ที่นี่ล่ะเนี่ย
เจ้าพวกนี้มันอะไรกันล่ะ
ฟังนะ แม่สาว ฉันไม่รังเกียจ พวกแอบขึ้นเรือฟรีหรอก
แต่ก็ไม่ให้เธอ รบกวนลูกเรือของฉัน
เธอโดยสารใต้ท้องเรือไปแล้วกัน
หรือ อยู่ในบริเวณเฉพาะ
- ส่วนแก... - แขกของพระราชา
ควรได้รับการปฏิบัติอย่างดี ฉันพูดชัดมั้ยกัปตัน
ทำไมท่านถึงทำอย่างนั้น
เพราะไม่ว่าชอบหรือไม่ คุณก็เป็นทูต
และผมได้รับเกียรติ ให้ปกป้องคุณ
และเกียรตินั้น โพคาฮอนทัส คือกระดูกสันหลังของอารยธรรมเรา
ขอบคุณ
ทิ้งสมอ
ลดใบเรือได้เลย
ฮุยเลฮุย ยกเข้าไปอีก
เอาล่ะนะ
ขอต้อนรับสู่ลอนดอน
นั่งไปมั้ย
ก็ตามใจนะ
ตะวันสวยใส จะดับไฟฟืน
โอ้เมืองลอนดอน ฟื้นคืนชีวา
- ชงชาร้อนๆ - แป้งร่อนเอามา
หลับเพลินอุรา เจ้าตัวซุกซน
เริ่มวางข้าวของกองสลอน
ต้องอยู่เวร ง่วงนอนเหลือทน
ยินระฆังที่ดังอึงอล
เด็กจอมซน คนร้องขาย
มาเถอะมาที่ลอนดอน ดูซิว่ามีใครมา
มีแต่คนที่เดิน ไขว่ ทั้งไกลและใกล้ต่างมา
ล้วนนำข้าวของ น่าลองน่าใช้
อย่างดีที่ล้วนต้องตา
ทั้งหวังตั้งใจและภาวนา ให้มีลูกค้ามาซื้อ
โพคาฮอนทัส รอก่อน
ตื่นมาเลี้ยงหมู ตั้งแผงขายปลา
ไม่รวยล้นฟ้าก็ยังพอมี
สุขดวงใจ ที่โชคยังดี
ก็เราได้มี ที่พอซุกกาย
คนชั้นสูงเขายังหลับใหล
ดูเราคนใช้ ต้องทำแทบตาย
วันไหนๆ ก็ดูคล้ายๆ
- บ่นทำไม - ไม่ได้รบแล้ว
มาเถอะ มาที่ลอนดอน ทุกๆ อย่างมีขาย
มีอะไรตั้งมากมาย
- โอ ดูนั่น - นั่นใคร
ขี้น ไปบนต้นไม้นั่น
ไม่ใช่ต้นไม้ มันเคลื่อนไหวได้
- ตายแล้ว อะไรกัน - นั่นไงดูสิ
เห็นบินได้ด้วยนะเออ
- ดูท่าทางร้ายนะ - เธอยังเด็ก
ผมเธอช่างน่าอิจฉา
เธอลงมาบนแผ่นดิน เดี๋ยวนี้เลย
ดวงใจเราดังราวตีกลอง ไม่ว่าจะมองทางใด
ชาวเมืองลอนดอนดู ทำไมจึงต่างราวดินและฟ้า
ยังมีทางเดินปั่นป่วน ชวนหลงน่างงหนักหนา
เต็มไปด้วยป้ายต่างๆ นาๆ ไม่เห็นเข้าใจ
นี่แหละลอนดอน ที่เราคิดมาได้เยือน
นี่แหละลอนดอน ที่ไม่มีเหมือนเมืองใด
ภาพแห่งทิวทัศน์ ตึกรามอันดูยิ่งใหญ่
ยอดธงสูงแค่ไหน เกินกว่ายอดไม้
โอ แม่สาวนี้คนดีใช่ไหม
- เท้าเบอร์ 20 - ทำไมบอกได้
- คอยดูวันนี้เราต้องเสียดาย - แล้วเรา "จะอยู่หรือตาย" กันนี่
ทำไมกระโจมถึงสูงเช่นนั้น อยู่เผ่าเดียวกันแน่หรือ
อะไรมันคือสินค้าที่ขาย ตัวเราจนใจเต็มที
เค้กนี้รสเหมือนลูกไม้ ที่เพิ่งเก็บมาวันนี้
เสียงน้ำที่ไหลหลั่ง ฟังดูมีเวทมนตร์เรื่อยมา
นี่แหละลอนดอน ทั้งวันทั้งเมืองวุ่นวาย
แม้ย่าต้นหลิว ก็คงชอบไม้งามตา
แน่นเนืองหนักหนา แต่มีลีลาน่าดู
มิอาจรู้ สีสันอะไรกันหนา
มาเถอะมาที่ลอนดอน ไม่เห็นแปลกตรงไหน
มีแต่เธอและผู้ชาย ตัวเขาสูงเท่าฟ้า
นี่แหละคือวันที่ใครทั้งนั้น ไม่อาจลืมได้
เมื่อ 2 มุมโลก ได้มาบรรจบและเจอกัน
เธอช่างงามตา ดูน่าชื่นใจ
มองได้ยังไง ไม่ใส่เสื้อผ้า
เท่าคนสิบคน ฉันได้ยินมา
ผู้ชายไม่กล้า หนีหน้ากันหมด
เธอเก่งนักหนา กล้ามาที่นี่
รับรองต้องมี เรื่องราวมันหยด
น้ำจ้ะคนดี พี่คั้นสดๆ
แกแหละต้องอด ฉันเจอเขาก่อน
มาเถอะมาที่ลอนดอน อันยิ่งใหญ่หนักหนา
ไม่ต้องกลัวดีกว่า เรื่องลึกลับไม่มี
ไม่ เธอคือใคร
นี่คือเมืองใด
ไม่เคยเจอเลยอย่างนี้
วันประเสริฐล้ำเลิศเพียงใด ไม่เหมือนวันไหน ที่ได้เคยเจอ
วันนี้ในลอนดอนแสนยินดี
กว่าที่เคยเจอ
เจ้า
เยี่ยมมากรอล์ฟ พาตัวอย่าง ของพวกหัวรุนแรงมาได้ดี
ดูหล่อนสิ ทะเล่อทะล่า ผิดมนุษย์มนา
โพคาฮอนทัส มาที่นี่ ในฐานะทูตจากเผ่าเธอ
แขกรับเชิญของพระราชา
พระราชาแต่งตั้งฉัน เป็นผู้นำกองทัพเรือ ทำลายพวกคนเถื่อน
อย่าบอกฉันนะ ว่านายไม่รู้ พระราชา ต้องการทองคำ
- ไม่มีทองคำอะไรทั้งนั้น - คำโกหกอีกครั้งของคนป่า
ทันทีที่ติดตั้งอาวุธเสร็จ ฉันจะนำทัพเรือไปทำลายพวกหัวรุนแรง
และเปลี่ยนชื่อเจมส์ทาวน์ เป็น "เจมส์"
เราต้องหยุดเขา เตือนกษัตริย์ของท่าน ว่าเขาโกหก
แต่เขาไม่ได้โกหก แผ่นหนังมีตราประทับของพระองค์
อะไรนะ งั้นที่พระราชาของท่าน สัญญาจะพบข้า ก็คือการโกหก
- พระองค์ไม่ได้โกหก - มันเป็นจริงทั้ง 2 เรื่องไม่ได้
ไม่ มันเป็นเพียงการเข้าใจผิดกัน ต้องเป็นยังงั้นแน่
ผมจัดการคลี่คลายเรื่องนี้ได้ มาเถอะ
นายจะนั่งไป หรือวิ่งตาม
คุณนายเจนกิ้นส์
สวรรค์ทรงเมตตา นั่นจอห์นนี่ของฉันเหรอ
จอห์นนี่ เธอต้องอาบน้ำบ้างนะ
ดูคุณสิ
คุณนายเจนกิ้นส์ ผมอยากจะแนะนำ ให้รู้จักโพคาฮอนทัส
โพคาฮอนทัส นี่คุณนายเจนกิ้นส์
คุณเจนกิ้นส์อยู่กับ บ้านรอล์ฟมาหลายรุ่นแล้ว
- ระวังนะ เธอกำลังจะไปชงน้ำชา - ฉันจะชงน้ำชาให้นะ
และ อูต้ามาโต้มัคกิ้น
งั้นฉันจะชงมาให้เยอะๆ เลยแหละ
- ผมจะไปเข้าเฝ้าพระองค์ - ข้าจะไปกับท่านด้วย
โพคาฮอนทัส ราชพิธีในอังกฤษซับซ้อนมากนะ
- ผมคงต้องไปคนเดียว - แต่ๆ
ผมสัญญาว่าจะช่วยให้คุณ ได้เข้าเฝ้าพระองค์
ผมมีสัญญาสุภาพบุรุษ เชื่อใจผม
ข้าต้องหาทางส่งข่าว เตือนคนของข้า เพื่อยุติมัน
ปล่อยเป็นหน้าที่ ของจอห์นนี่เถอะ
เขาให้สัญญากับเธอ อย่างสุภาพบุรุษแล้วนี่ แม่หนูที่รัก
เธอวางเดิมพันชีวิตไว้ได้เลย
กระหม่อมไม่ได้นำ หัวหน้าเผ่าอินเดียนแดงมาหรอก
ไม่ๆ ๆ ข้าบอกเจ้าแล้ว
ข้าจะพบกับหัวหน้าเผ่า นอกนั้นไม่ต้องการ
เดินม้าไปที่เอ่อ ช่องโคน 3
ฝ่าบาท กระหม่อมบอกพวกเขาว่า พระองค์เรียกเข้าเฝ้า
- เราจะไม่รักษาสัจจะเหรอ - พระองค์ไม่รักษาอะไรทั้งนั้น
เมื่อเจ้าทำตามรับสั่งไม่สำเร็จ
เจ้าถูกส่งไปพาตัวหัวหน้าเผ่า แต่แล้วกลับนำผู้หญิงกลับมา
ผู้หญิงงั้นเหรอ
แต่ฝ่าบาท เธอเป็นราชนิกุล เป็นเจ้าหญิง
เป็นลูกสาวของหัวหน้าผู้ยิ่งใหญ่
ซึ่งเดินทางไกลจากบ้านเกิด เพื่อมาประสานสันติไมตรี
ให้เธอเข้าเฝ้าเถอะพะย่ะค่ะ
กระหม่อมขอเสนอ ให้เธอมาร่วมเต้นรำ
เธอจะได้กลับไปเวอร์จิเนีย ด้วยการชมความยิ่งใหญ่ของราชวงศ์
และความตระการตา ของสังคมอังกฤษ
ฝ่าบาท เธอไม่รู้ธรรมเนียมของเราเลย
การพาเธอเข้าร่วมพิธี หรูหราอย่างนี้อาจจะ...
ข้าก็ไม่เข้าใจแล้วนะรอล์ฟ
ถ้าหากเธอไม่ใช่คนป่าเถื่อน งั้นทำไมเธอไม่เหมาะกับงานนี้
ความคิดยอดเยี่ยมมาก แรทคลิฟ
รอล์ฟ พาเธอมาในงานเต้นรำหลวง
พิสูจน์ให้เห็น ว่าเธอมีอารยธรรม อย่างที่เจ้าว่ามา
และข้าจึงจะสั่งหยุดกองทัพเรือ
- มิฉะนั้น ก็กรีฑาทัพได้ - แต่พระองค์
- ข้าตัดสินใจไปแล้ว - เบี้ยกินขุน
รุก
ทั้งที่อุตส่าห์
- เป็นยังไงบ้างจ๊ะ - หายนะน่ะสิ
เธอถูกเชิญร่วมงานเต้นรำ ในวังหลวง
อุ๊ยตายว้ายกรี๊ด
ท่านทำสำเร็จมั้ย เมื่อไหร่ข้าจะเข้าเฝ้าได้
นัดหมายของเรา ถูกคนกลั่นแกล้งแล้ว
- ตอนนี้เธอถูกเชิญ ไปงานเต้นรำหลวง - ข้าไม่เข้าใจท่าน
มันเป็นกับดัก แรทคลิฟหลอกให้พระองค์หลงเชื่อ
เขาบอกว่า ถ้าเธอมีอารยธรรม เธอก็ต้องร่วมงานได้
แต่มันเป็นสังคมชั้นสูงของอังกฤษ มากพิธี มากมารยาท
เธออาจจะล่วงเกินใครได้ เป็นล้านวิธี เชื่อเถอะฉันรู้
ถ้าเธอพลาดแค่ครั้งเดียว
- แรทคลิฟจะกล่อมให้พระราชาสั่ง - ถ้างั้นข้าก็ต้องไม่ "ทำพลาด" สิ
ข้าเรียนพิธีของท่าน คนเดียวไม่ได้
แต่ท่านช่วยข้าได้นะ
ข้าต้องทำอะไรบ้าง
จอห์น รอล์ฟ
ข้าดูเป็นไง
น่ารักมาก ในชุดชั้นในนะ
คุณนายเจนกิ้นส์ไม่ได้... คุณนายเจนกิ้นส์
ตายแล้ว ตามฉันมานะจ๊ะ
ไปแต่งตัวให้เรียบร้อยซะก่อน
โปรดมั่นใจ อย่าได้เกรง
ก็ฉันเองที่จะทำให้ เธองามพร้อมสดใส
อาจยากเกิน ขัดเขินใจ
เปลี่ยนทุกวันใช่เรื่องใหญ่ อาจได้เป็นเหมือนคนใหม่
แล้วจะรู้
ยามเขานั้น ได้เห็นเธอ เด่นงามเช่นนี้
ราชา จะทรงปลื้มปิติยินดีนัก
ยามใด จะเยื้องยาตราดูน่ารัก
ยิ่งเธอรู้จัก จะลงมา จากต้นไม้
สุดไฉไล บอกได้เลย
5 จากที่เคย โอ้เธอเอ๋ย ไปได้ดีเหลือใจหมาย
อีกนิดเดียว เสร็จง่ายดาย
อย่าได้มัวคิดปีนป่าย
แสนดีที่เธอได้ร่วมงาน
พอเขานั้นได้เห็น ต้องสุขใจหนักหนา
บางทีรอยยิ้ม คงเต็มหน้า สุดเบิกบาน
คอยดูเมื่อเห็นทรงผม อันสุดหวาน
ชอบมาตั้งนาน ผมเป็นเกลียวทำเป็นหลอด
สุดงาม
ไม่ช้า
คงเป็นเวลาให้ได้ลอง
เริงรำลีลาล้วนน่ามอง
ปล่อยใจกับท่วงทำนอง ประคองเคลื่อนคล้อยลอยไป
สิ่งที่เธอพบทันใด
อาจมีมากเกินกว่าใจมองหา
เมื่อเขาได้เห็นเธอเด่นในคืนนี้
ชะตาราศีนั้น ช่างเหมาะดีหนักหนา
เจอเธอในชุดสุดงามอันต้องตา
สำอางและพร่างพราว มองดูราวเทพธิดา
งามดังมาลี ที่ตัวเขาฟูมฟักมา
ใครหนาจะรู้
อยากเห็นจัง
ฉันมีของบางอย่างให้เธอ
ฟลิท หยุดนะ
มันไม่เหมาะกับที่นี่ อีกต่อไปแล้ว
สวยมากเลยค่ะ
ข้าเป็นผู้ดูแล การแสดงในงานเต้นรำหลวง
ข้าต้องการให้แน่ใจว่า ไม่มีอะไรราบ...รื่น
นี่ ฉันดูเป็นไง ดีมากใช่มั้ย
นึกว่านายจะแต่งตัวซะอีก
จริงด้วย นายหล่อมาก
คืนนี้อย่าพูดอะไรมาก เราก็ไปได้สวย
เขาเรียก แป้งแต่งหน้า
เธอดู สวยจริงๆ
ฉันจะไปชงชาล่ะ
ท่านดยุคแห่งเพนเดร่า
เลดี้เกรย์
เซอร์โธมัส เอลลอรี่
ลอร์ดเรย์มอนด์ และเลดี้เทเรซ่า
ท่านเอิร์ลแห่งเอสเซ็กซ์
ท่านดยุค แห่งบักกิ้งแฮม และเลดี้บักกิ้งแฮม
จอห์น รอล์ฟ และเจ้าหญิงโพคาฮอนทัส
และอูต้ามัค
อูต้าทิส โอต้าเมเต้ โอโทมาโต้
- เรียก อูเต้ - ขอบคุณครับ
และ อูเต้
ต้องใส่เสื้อนะขอรับท่าน
โอ ตายแล้ว
ถวายบังคมฝ่า...บาท
ฝ่าบาทผู้ทรง...สูงส่ง
ยินดีที่ได้เข้าเฝ้า ทูลละอองธุลี
ขอต้อนรับสู่อังกฤษ โพคาฮอนทัส
ขอบพระทัยเพคะ
เจ้าคิดว่าอาณาจักรของข้า เป็นยังไงล่ะ
หม่อมฉันคิดว่าพระองค์เป็น กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ ที่ทรงเพียบพร้อมเพคะ
และแวดล้อมด้วย ข้าราชบริพารผู้ภักดี
เจ้าได้ยินมั้ยน่ะ เธอว่าฉันเป็นกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่
ช่างเป็นเด็กที่น่ารักจริงๆ
น่ารัก ช่างเป็นคนที่น่ารักจริงๆ เลย
ขอฝ่าบาทได้โปรด สั่งหยุดกองทัพเรือด้วย
ได้ๆ
แต่ตอนนี้ข้าคงจะเสียมารยาท ที่ทิ้งแขกไป
เราจะคุยเรื่องนี้ทีหลัง
ตอนนี้ แม่หนู สนุกกับงานเต้นรำเถอะนะ
ไปเถอะ ไปสนุกกันนะ
- ขอบคุณสวรรค์ - รอล์ฟฟี่ รอล์ฟฟี่เพื่อนรัก
เรามีเพื่อนๆ รวมกัน อยู่ข้างนอกปราสาท คุณไปสิๆ
ใช่ พาแขกคนสวยของคุณ...
ไปด้วยนะ
มิสเอ่อ พันฮอนทัส
วิเศษเหลือเกิน ที่ได้รู้จักคุณ
สวยจริงๆ นะ
อัญมณีงามล้ำ
สวัสดีค่ะ
ตาค้มคมนะ
เริ่มการเต้นรำ ณ บัดนี้
ขอผมนะ
ชั่วเพียงคืนเดียว เธอประสานไมตรี
ได้มากกว่าราชทูต 100 ขบวนเสียอีก
แหม เธอดูสวยจังนะ
กระทั่งฉันมองไม่เห็น ตัวจริงของเธอด้วยซ้ำ
หวังว่าคนอื่น ก็คงไม่เห็นเหมือนกัน
ข้าเองก็อยากจะพูดเช่นนั้นกับเจ้า
ดีมากเลยนะ ที่สมิธตายไปแล้ว
ไม่งั้นคงได้เห็น หัวใจทรยศของเธอ ฆ่าเขาตายทั้งเป็น
อาหาร ขึ้นโต๊ะแล้วครับ
ไม่ มาดาม
แขกผู้มีเกียรติต้องนั่ง ทางขวาพระหัตถ์ของพระราชา
ฝ่าบาท บางทีตอนนี้เราอาจปรึกษา
องค์ราชาและราชินี ท่านลอร์ดและเลดี้แห่งราชสำนัก
และแขกผู้มีเกียรติของพวกเรา จากป่าดงดิบแห่งโลกใหม่
สิ่งที่เห็น อาจลวงสายตา
และคืนนี้จะพามาเผย
จะบอกความจริง ให้รู้กันเลย จะเฉลยให้ลองติดตาม
สิ่งที่เห็น อาจดูว่าดี
ในคืนวันนี้ ตั้งเป็นคำถาม
สนุกสุขสันต์ อยู่สักชั่วยาม และน่าครั่นคร้าม จนคุณต้องร้อง
อาจจะแปลกใจ ถ้าหากรู้ผู้ใด
คือยอดจอมปลอมกันหรือนั่น
ต่อจากคืนนี้ ทั้งโลกจะได้รู้
ใครคนนั้นที่จำแลง แสร้งตบตา
ถ้าหากเรื่องบันเทิง รื่นระเริงลีลา พาให้ชื่นเชย
บอกเลย "ใช่"
แล้วคนเล่นกายกรรม หากว่าทำผิดแปลก
เขาต้องหน้าแตก ถูกร้องไล่
หากคน โง่แฝงกาย ดูแล้วคล้ายพวกเรา
ในคืนนี้ขอจงเฝ้าถาม
ว่าทำไม ทำไม ทำไม
ทำไม
สิ่งที่เห็น อาจลวงให้งง
ข้อพิสูจน์ก็อยู่ตรงนี้
ตั้งแต่แรกพบ ก็รู้ทันที เป็นสตรีที่แสนน่ากลัว
สิ่งที่เห็น อาจลวงหัวใจ
และเพื่อให้เป็นไปตามนั้น
แต่แต่งให้งาม สุดเหลือรำพัน
และสิ่งร้ายก็พลันดูดี
ดูแม่เด็กน้อย เหมือนคอยเป็นตัวนำ
อันตรายแก่พวกเราทุกคน
คนป่าน่ะสิ โอรอล์ฟพ่อหน้ามน
ทำเอาจนเธอ ดูงามเหมือนนางฟ้า
สิ่งที่เห็น ก็คือของปลอม
- จริงด้วยๆ - ใครจะยอมเปิดเผยใบหน้า
- จริงด้วยๆ - เอาความลวงหลอก น่ะพอกลงมา
เปิดและบังด้วยหน้าที่งาม
สิ่งเลวทราม ไม่อาจซ่อนเร้น
ภาพที่เห็น คือสิ่งลวงตา
ฝ่าบาท โปรดหยุดเรื่องนี้เถอะ เธอไม่เข้าใจหรอกพะยะค่ะ
ไร้สาระ ใครๆ ก็ชอบดูการตีหมี
ไม่
หยุดทำอย่างนี้
นี่เป็นการทรมานสัตว์
มันเป็นแค่สัตว์ตัวหนึ่ง ไม่มากกว่านั้น
สัตว์ที่ช่วยตัวเองไม่ได้
นั่งลงเดี๋ยวนี้ แล้วเราจะมองข้าม พฤติกรรมป่าเถื่อนของเจ้า
พฤติกรรมท่านสิ ป่าเถื่อน
ท่านกับคนของท่าน เป็นพวกป่าเถื่อน
- อะไรนะ - พระองค์
อย่าให้ผู้หญิงป่าเถื่อน รอดตัวไปได้นะ
จับกุมหล่อน
พวกป่าเถื่อน
จับตัวหล่อนไว้ อย่าให้หนีไปได้
จับตัวหล่อนเอาไว้
จับพวกมันไปขังที่หอคอย
ไม่ ขอพระองค์ได้โปรด มันเป็นการเข้าใจผิดกันเท่านั้น
ขืนรุกล้ำข้ามากกว่านี้ เจ้าจะเจอข้อหากบฏ
เจ้าภักดีต่อฝ่ายไหนกันแน่ พูดให้ชัดซิ
ปล่อยข้า ปล่อยตัวข้าไป
- หนอย แกโกงฉันนี่หว่า - เปล่า ฉันไม่ได้โกง
ไพ่เห็นทนโท่อยู่ตรงนั้น
เทเบียร์ให้เต็มแก้วหน่อย
ฉันต้องจ่ายค่าเบียร์เท่าไหร่
พวกแกว่ามันไม่จริงเหรอ
แต่ฉันเพิ่งได้ยินมากับหู จากทหารที่อยู่ในวังตอนนั้นเลย
กษัตริย์จะสั่งตัดหัว
คนป่าที่น่าสังเวช
ใช่ ฉันพนันได้เลยว่า จอห์น รอล์ฟต้องภาวนาว่า
เขาไม่น่ารู้จัก โพคาฮอนทัสเลย
ไอ้หมอนั่น เป็นอะไรไปล่ะ
ฉันว่าฉันไปชงชาดีกว่านะ
ฉันจะทำยังไงดี
นายเป็นใคร
ต้องการอะไร
หยุด ตรงนั้นใครน่ะ
จอห์น รอล์ฟ ฉันมีนักโทษมาด้วย
เปิดประตูซิ
นักโทษกำลังจะหนี จับเร็ว
รีบหาตัวเธอ ฟลิท
เร็วเข้าพวกเรา จับมันให้ได้
ฟลิท
จอห์น ข้ารู้ท่านต้องมา
ไม่มีเวลา เราต้องรีบไป
จอห์น สมิธ
ข้านึกว่าท่านตายแล้ว
- พูดอย่างนั้นก็เกินไปนะ - ฉันจะไปดูทางนี้
ไปกันเถอะ
นั่นไง
พักผ่อนนอนหลับให้สบายนะ
ฉันจัดการด้านนี้เอง
ขอตัดหน้าหน่อยนะ
อ้อ มีสไตล์ไม่ซ้ำใคร
- จะนั่งไปหรือวิ่งตาม - ตามจับมา พวกเขากำลังจะหนี
ปิดประตูหน้า
หยุดมันสิ มันจะหนีไปแล้ว
เกิดอะไรขึ้นกับท่าน
แร็ทคลิฟเป่าหูพระราชา ฉันเป็นทรราช
ก็เลยต้องหลบซ่อน ปล่อยให้พวกเขาเชื่อว่า ฉันตายไปแล้ว
ข้าคิดถึงท่านเหลือเกิน
ฉันก็คิดถึงเธอทุกคืนวัน
ตลอดที่ผ่านมา ทำไมท่านไม่เขียนจดหมายถึงข้าบ้าง
ก็อยากเขียนอยู่ เขียนค้างไว้เป็นพันฉบับแล้วด้วย
โพคาฮอนทัส สิ่งสำคัญที่สุด คือเราได้อยู่ร่วมกันอีกครั้ง
คนของข้าจะเป็นยังไง
ทัพเรือเคลื่อนพลเมื่อไหร่ พวกเขาไม่มีทางรอด
จะให้เธอตาย เพื่อช่วยพวกเขาหรือไง
นายจะแนะให้เธอ หันหลังให้พวกเขาหรือไง
นายจะแนะให้เธอตาย เพื่อพวกเขาหรือไงล่ะ
เธอไม่สามารถนั่งดูดายได้
- เธอไม่มีทางเลือกซะหน่อย - แน่นอนเธอต้องมีทางเลือก
โพคาฮอนทัส
- ปล่อยเธอเถอะ - นายคงไม่แคร์ ความปลอดภัยของเธอ
อย่าได้อวดดีพูดคำว่า ฉันไม่แคร์เธอเด็ดขาด
นายรักเธอ
อย่าลืม... แผ่นดิน... ของเรา
คงมีที่ใด หรือใครสักคน คู่ควรกับฉัน
คงสักวัน ได้เจอดังใจนั้นหา
และคงอาจมีฝันดี ให้ฉันชื่นฉ่ำอุรา
อยู่รอคอย บนทางข้างหน้าต่อไป
ฟังเสียงวิญญาณภายในกาย
ทางเดินเป็นไปได้มากมี
สิ่งเดียวที่เห็นนี้ ปรากฏชัดในใจ
มีเพียงฉันนั่นเอง
จะเกรงสิ่งใด
อดีตทิ้งไว้
ก้าวเดินต่อไป
ตามทาง
- ข้าจะกลับไป - เธอจะถูกแขวนคอ
ข้าจะได้ตาย เป็นคนแรกของเผ่าเรา
พวกเขาไม่ฟังคำพูดเธอหรอก ดูเธอสิ
พวกเขาจะนับถือวัฒนธรรมข้าได้ยังไง ถ้าไม่เคยเห็นมัน
ทำแบบนี้มันไร้สติ...บ้า...
บอกเธอซิว่าเธอบ้า
เธอเป็นบ้า
ฉันว่าเธอคงต้องการพลัง ที่อยู่ในสร้อยเส้นนี้
ถึงเวลาที่เธอจะสอนบทเรียน ให้กับสังคมแล้ว
ฉันตัดสินใจแล้วค่ะ
จงฟังๆ
ท้องพระโรงของกษัตริย์คิงเจมส์ จะทำการเปิดว่าราชการ
อันดับแรกของการพิจารณา ก็คือ...
โพคาฮอนทัส ทหารๆ
แน่นอนว่าพระราชา ย่อมไม่ปฏิเสธผู้เข้าเฝ้า
พร้อมด้วยเจ้าหญิงผู้มาเยือน
เจมส์
ฝ่าบาท หากพระองค์ยืนยัน จะทำศึกละก็
คนของหม่อมฉันจะสู้ จนสิ้นลมหายใจ ของนักรบคนสุดท้าย
เช่นนั้นจะไม่มีใครเป็นฝ่ายได้
จะมีแต่การสูญเสียอีกมาก สำหรับเราทุกฝ่าย
ที่นั่นไม่มีทองคำ หรอกหรือ
- ไม่ แรทคลิฟยืนยันกับข้าว่าเอ่อ... - ว่ากระหม่อมตายแล้ว
แล้วเป็นจริงมั้ย
แรทคลิฟโกหกพระองค์ในทุกๆ สิ่ง
มีเสียงผู้คนมากมาย รอบกายพระองค์
แต่พระองค์ต้องฟังเสียง ของพระองค์เอง
ทำไมเจ้าจึงกล้าพูด เมื่อมีผู้สงสัยเจ้ามาก
กระทั่งมันอาจหมายถึง ชีวิตของเจ้า
นั่นเป็นเพราะว่า หม่อมฉันพูดความจริง
เงียบเสียง
แรทคลิฟไปแล้ว เราต้องหยุดเขา
- แต่มันช้าไปแล้ว - เราต้องลองเสี่ยงดู
พวกเจ้าเป็นทหารที่ดีที่สุด ในโลกแห่งอารยธรรม
เรานำทัพเพื่อไปกำจัดโลก ของไอ้พวกป่าเถื่อน
เจ้าจะร่วมกับข้ามั้ย
ใช่ๆ ฆ่ามันให้หมด
ผู้บุกรุกกำลังมา
สมิธ
ถอนสมอขึ้น ออกเรือ
- ถอนสมอ - ปล่อยใบเรือใหญ่
- นั่นจอห์น สมิธ - ฉันนึกว่าเขาตายแล้ว
ข้านี้คือผีของจอห์น สมิธ ใครกลัวผีก็หนีได้
เริ่มปาร์ตี้ ไม่รอฉันได้ยังไง
- นายเรียกนี่ว่าปาร์ตี้เหรอ - นายไม่สนุกหรือไง
ทิ้งสมอลงน้ำ
หักหัวเรือออก หักเรือออกๆ
จะชนแล้ว
ในที่สุดตอนนี้ ฉันก็กำจัดแกได้ นางคนป่า
ขอเปลี่ยนคู่หน่อยได้มั้ย
แทงเก็บแต้มหรือไง
ได้โปรด อย่าทำฉันเลย คุณสมิธ ฉันแค่ทำตามหน้าที่ของฉัน
รับดาบไปซะ
นายก็รู้ว่าทหารที่ดี ต้องปฏิบัติตามคำสั่ง
ถ้าหากเป็นฉัน ฉันคงจะฆ่าแก ไปหลายปีแล้ว
ก็อย่างที่ฉันเคยบอก ฉันไม่เคยชอบหน้าแก สมิธ
ฉันมาที่นี่เพื่อส่งชีวิตแก ลงนรก
ลาก่อน สมิธ
- มีสไตล์ไม่ซ้ำใคร - ฉันเรียนมาจากคนเก่ง
น่าเสียดาย ฉันอยากเห็นแก ถูกแขวนคอมากกว่า
ใต้ฝ่าพระบาท นักโทษแหกคุกกำลังจะหนี
เขาทำลายกองทัพเรือ พระองค์ต้องหยุดเขา
อย่า...โกหก...ข้าอีก
จับตัวไป
จอห์น สมิธ คุณกลับมากล้าหาญเยี่ยงวีรบุรุษ
อ้อขอบคุณ คุณผู้หญิง
- คุณหนีมาได้ยังไง - ผมอยู่ในจุดที่คับขัน
องคมนตรีประจำราชสำนัก
ช่างเป็นเกียรติที่สูงส่ง
มันเป็นสิ่งที่ท่านรอคอย
และเธอได้ทำทุกสิ่ง สมดังที่ตั้งใจแล้ว
และทำได้ยิ่งกว่า
คนของเธอคงภาคภูมิใจมาก
ใช่ เอ่อ... คงจะดี ที่ได้พบพวกเขาอีกครั้ง
ถ้างั้นสักวัน เธอคงได้กลับมาลอนดอน
- โพคาฮอนทัส - จอห์น
พระองค์ประทานเรือให้ฉัน นี่ล่ะความฝันของฉัน
ของเรา ทุกๆ วันกับการผจญภัยใหม่ แผ่นดินใหม่ให้ค้นพบ
ฉันจะเขียนผังเส้นทางใหม่ และเธอจะเป็นผู้อยู่เคียงข้างฉัน
เรือของเราเองเลยนะ
ฉันจะรวบรวมลูกเรือเป็นการด่วน เราจะออกเดินเรือทันทีเลย
อะไร
นั่นไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการใช่มั้ย
ครั้งนึง เราเคยเดินบนเส้นทางเดียวกัน
ข้าได้พบ สิ่งที่เป็นตัวของข้าแล้ว
ฉันหวังว่า เธอจะได้พบกับความสุขด้วย
ขอให้วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ คุ้มครองท่านตลอดไป
โพคาฮอนทัสๆ
- คุณนายเจนกิ้นส์ - อ้อ เธออยู่นี่เอง ที่รัก
ฉันอยู่นี่
คุณนายเจนกิ้นส์ ขอบคุณมาก สำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง
- จอห์น รอล์ฟล่ะ มามั้ย - ฉันไม่เห็นเขาเลยจ้ะแม่หนู
นึกว่าเขาอยู่กับเธอซะอีก เขาคงเกลียดการบอกลาพอๆ กับฉัน
ลาก่อนนะ ที่รัก
พวกเราออกเรือได้เลย
ลาก่อน ขอให้เดินทางปลอดภัยนะ
บางทีสักวัน เราคงจะได้กลับมาลอนดอน
จอห์น
แล้วหน้าที่ต่อพระราชาล่ะ
ฉันมีหน้าที่ซื่อตรง ต่อสิ่งที่อยู่ในหัวใจฉัน
ลาก่อน ปิ๊บปิ๊บ
ไปเถอะอูตี้ ไปชงชาดื่มกันเถอะ
เธอก็หัดมีมารยาทบ้างสิ
กลับบ้านกันเถอะ
[THAI]